Przysiadło słonko na Jezuska żłobie 

Nie płacz Dziecino łzy osuszę Tobie 

Ogrzeję liczka bajdurkę zanucę 

W zamian się wielkiej miłości nauczę



Pozwól promyczkiem połaskotać Siebie 

Wszak się samemu przykrzy na tym niebie 

Chociaż przez chwilę weselej tu będzie 

Przyjmij Jezuniu słonko po kolędzie



W Twojej osobie tyle dostojności 

Choć nie posiadasz żadnych kosztowności 

Berła korony komnat cudowności 

Twoją ozdobą potęga miłości



Odnajdzie miłość ten co wciąż jej szuka 

Do Twej stajenki pokornie zapuka 

Choć ścieżki do niej nie zawsze utarte 

A buty nieraz od błądzenia zdarte





PRZYPADŁOŚĆ TAKĄ JUŻ MAM

ŻE WCIĄŻ DO NIEBA SIĘ PCHAM

CHOĆ ZAKLINAŁEM SIĘ, ŻE

NIGDY WIĘCEJ O NIE



LECZ ZNÓW MNIE WITA TEN SZUM

W KAPSULE LUDZI JUŻ TŁUM

PARCIANY ZAPINAM PAS

BO DO NIEBA JUŻ CZAS



POMYKAM DO CIEBIE STATECZKIEM PO NIEBIE

KOMETY MIJAJĄ MNIE

W BEZKRESNEJ PRZESTRZENI SŁONECZNYCH PROMIENI

JAK POCISK DO CIEBIE MKNĘ

POMYKAM NIESIONY STATECZKIEM SREBRZONYM

I TYLKO CHWILA LUB DWIE

JESTEM TWÓJ CAŁY TWÓJ

CZEKAJ I KOCHAJ MNIE



BEZCŁOWY HUMOR JUŻ MAM

PRZYZNAM NIE JESTEM W TYM SAM

I MÓGŁBYM MILIONY DAĆ

BY NA ZIEMI JUŻ STAĆ



SAM POSADZIŁEM SIĘ TU

TERAZ SIĘ MODLĘ ZA STU

PODE MNĄ NIC TYLKO BIEL

ALE LICZY SIĘ CEL



POMYKAM DO CIEBIE...